Doorgaan naar hoofdcontent

Vlad

 


Ik woon in het zuidoosten van het Avondland in een streek Transsylvanië genoemd. Deze streek ligt in het land Holland. Het is een prachtige streek die bekend staat om zijn uitgestrekte wouden, pittoreske dorpjes, prachtige kerken en majestueuze kastelen. De beroemdste Hollander komt uit onze streek. Zijn naam is Vlad de Spietser. Vlad spietste zijn vijanden aan de muren van kasteel Bran. Als Vlad niet spietste dan dronk hij het bloed van jonge maagden.

Vlad is de uitvinder van de sport fotbal. Deze sport wordt gespeeld met twee teams van elf mensen. Het is de bedoeling een bal met de voet of het hoofd op het terrein van de vijand te deponeren. Het team dat hiermee de meeste punten scoort is de winnaar. Sinds mensenheugenis speelt het Hollandse team in de kleur oranje. Liefkozend wordt ons team dan ook vaak Oranje genoemd.

Ik woon in de stad Rotterdam. Deze stad ligt diep verscholen in de donkergroene bossen van Transsylvanië en is alleen via een zandweg te bereiken. Net als in de rest van Holland zijn wij in Rotterdam fervente aanhangers van Oranje. Op wedstrijddagen heerst er totale Oranjegekte. Oranje wint niet vaak, sterker nog, weet zich zelden te kwalificeren voor het Avondlandse fotbaltoernooi. Op dit toernooi strijden de sterkste teams van het Avondland een maand tegen elkaar. De winnaar van de finale mag zich vier jaar Avondlands kampioen noemen. Dit jaar zijn we wel gekwalificeerd en Oranje doet het hartstikke goed. Aanstaande dinsdag spelen we tegen Roemenië. Dit land ligt aan de Noordzee in het westen van het Avondland. Het is een klein land, vlak op enkele heuvels na. Roemenië wint vaak en hierdoor hangt er een misplaatste arrogantie rondom het team. Het land barstte in lachen uit toen bekend werd dat ze Oranje hadden geloot. Zonder dat er ook maar een bal is geschoten wanen ze zich al overwinnaars. Deze arrogantie motiveert Oranje tot op het bot. 

Ik ben niet bang voor dinsdag. De grootste waarzeggers en waarzegsters van Holland hebben een daverende overwinning op Roemenië voorspeld. Oranje speelt voor Volk en Vaderland en de Roemenen gaan dat voelen.



Foto : www.stockadobe.com


Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Sprookje

  ‘Het leven is een sprookje,‘ hoor je vaak. Ik heb nooit aandacht besteed aan deze holle frase………..tot vorige maand. Op 13 mei ben ik begonnen met het schrijven van mijn biografie. Tijdens het schrijven ben ik tot de conclusie gekomen dat ik in mijn leven regelmatig in sprookjesachtige situaties verzeild ben geraakt. Ik maak u dit duidelijk met twee voorbeelden.   Wandelmaatje   Jaren geleden had ik een wandelmaatje. Met een rugzak vol water, eierkoeken en boterhammen zijn we het halve land doorgegaan. We liepen over verstilde stranden, door vochtige polders, bedompte bossen en verlaten industriesteden. Wandelingen door donkere bossen had onze voorkeur. ‘Ik heb een mooie wandeling op het oog,‘ zei hij op een dag. ‘Een wandeling van dertig kilometer in ‘ Het Verstilde Woud’ in de negorij De Achterhoek. Ik heb wat voorstudie gedaan en gezien dat er halverwege een pannenkoekrestaurant is. Het restaurant ziet er lekker uit. Wat dacht je ervan? Aanstaande zaterdag?‘ ‘...
Een reactie posten
Meer lezen

Slijter.

  Ik wil het in dit stukje over het fenomeen slijter hebben. U weet wel, die man of vrouw die in stofjas achter de toonbank flessen advocaat en citroenjenever staat te verkopen. Misschien, maar ik denk het niet, heeft u wel eens van het begrip onomatopee ( klanknabootsing ) gehoord. Een  onomatopee  of  klanknabootsing  is een woord dat fonetisch het geluid dat het beschrijft nabootst of suggereert.   Je kan dit zelfs nog breder zien. Een woord kan daarnaast ook associaties, beelden oproepen. Ik heb dit zelf bijvoorbeeld bij het woord swaffelen. Ik had nog nooit van dat woord gehoord, maar wist meteen wat het behelsde toen ik het woord voor het eerst hoorde. Als we bijvoorbeeld eens kijken, luisteren naar het woord boterbloempje. Al heb je nooit van dit woord gehoord, de klank bootst liefde, zachtheid en vriendelijkheid uit. Als u het uitspreekt dan danst de letter B over uw lippen. Gaat u maar eens voor de spiegel staan en kijk naar u zelf als u het wo...
4 reacties
Meer lezen

Bijtende honden blaffen niet.

  Ik zet een punt achter de laatste zin. Ik ben klaar, althans gereed om de boel te gaan redigeren.   Apetrots ben ik op mijn eerste dichtbundel die ik de titel ‘Bijtende honden blaffen niet’ heb gegeven. De gedichten zijn geschreven in kubistisch abstracte stijl en de kenmerken hiervan, gevarieerde tekstvlakken die vanuit meerdere perspectieven worden getoond waardoor de tekst een fragmentarisch abstracte indruk op de lezer achterlaat, heeft zich tot mijn volle tevredenheid in de gedichten geopenbaard. Nu rest mij niets anders dan het geheel van voor tot achter door te lopen en te redigeren daar waar nodig. Uit ervaring weet ik dat het proces van redigeren een geïsoleerde omgeving en totale stilte vereist. De minste vorm van onzinnig gekakel om je heen kan de balans tijdens het creatieve proces volkomen verstoren. Daarom heb ik een afgelegen boshut gehuurd in het hoge noorden. Het is een lange reis, maar alles dient in het teken te staan van mijn eerste bundel. Na een bootr...
6 reacties
Meer lezen