Doorgaan naar hoofdcontent

Blierbikkentour dil drie ( ijgenluk dil fier )

 


Beste mensen. Recent ben ik weer met de mannen op pad geweest voor een bierblikkentour. De tour is inmiddels legendarisch aan het worden. We zetten de tour zelf op poten en we zijn de enige deelnemers. Het is niet te vergelijken met de tripjes die het klootjesvolk krijgt voorgeschoteld. Onze tour doorkruist de stad van glas en staal en komt voornamelijk op plekken waar een verhaal over te vertellen is. We zien Rotterdam als een voorwerp met een jas van heel veel schillen. Een voor een pellen we als het ware de schillen van de stad zodat we dichter en dichter bij de kern, het wezen van bestaan van onze metropool komen. Ieder heeft zijn eigen inbreng en zo komen we tot een pracht van een verzameling cultuur-historische verhalen. Onderwijl nippen we van onze blikken om onze dorst te lessen. Omdat vers van de tap het best smaakt heb ik meteen toen ik thuis kwam een verslag gemaakt. Ik wens u veel leesplezier en vooral veel leermomenten!







Zoohooh bezzuh leezers. Net Blierbikkentour daan en waz hazzekuh lachuh jonguh. We hadduh zameld foor Zentral Stassion. We sijn Grootte Giw, Rijn, Birtje en Omuh Harry en ikkuh. Relluh Ron was helaas nie bij, maar hept wel biertje op um gedrinkt.

 

We gingen irst richting Scheetvaartkwartier en raaktun Ome Harry onderweg kwijt. Gelukkig sagen we hem latur weer fiedzun. In Scheetvaartkwartier zijn wu noar Stolpersteine geweest. Ome Giw heb wat verteld. Steen namelijk is lang geleden uit Giw’s familie. Rijn ook leuk verteld over vierde Wereldoorlog. Kogelgaten zitten guwoon in muur daar. Daarna lekker gezit op bank en bier drinkuh jonguh.

 



Daarna weer op viets gestapt en gevietst.  Bij Lloydpier weer lekker blik bier aan mont gezet. We hadduh nog wat verjaardagen te vieren en kadoos meegeneemt. Was eg héél tof jôh. Ik hep twee mooie boeken gehat. Geen Dostojevski, maar o.a staantribune.




Hierna weer op de viets. Rigting de Stadsbrouwerij. Lekker bier geslurpt. Ome Harry en Rijn hebben nog patat gevroten. Bij Bram Ladage bei Spanjaardstraat. In hieztorisch Dellufshaven blikken bier gedronken bij ut huis van Piet Hein.




 Was egt weer hil leuk de blierbikkentour. Heel veel gelird. Ik zou zeggen: Tot de volgende kir!


Fjootoss :  Swaymond Raep


Reacties

Populaire posts van deze blog

Persoonlijkheidstest.

  Ik heb jaren geleden, net als heel veel mensen, wel eens een persoonlijkheidstest gedaan. Ik werd er min of meer toe gedwongen door de organisatie waar ik toen voor werkte. Dat ik in die periode enkele chefs op de bek had geramd zal daar ongetwijfeld mede debet aan zijn geweest. Daar stond ik dan op een dinsdagochtend. Het bedrijventerrein waar de organisatie zat die de testen afnam was van een onbeschrijfelijke treurnis. Lelijke wederopbouw architectuur gecombineerd met wanstaltige jaren tachtig meuk. Eenmaal binnen in het fantasieloze kantoor kreeg ik een smakeloze instantkoffie geserveerd en werd me verteld dat ik ongeveer een kwartier moest wachten. Na een kwartier betrad ik het kantoor van de functionaris die mij de test zou gaan afnemen. Tja, wat zal ik zeggen. Als hij me had verteld dat hij de broer van Gargamel was dan had ik het stante pede geloofd. Rond zijn kale, glimmende schedel had hij een zwarte band haar. Zijn streepjesoverhemd was net iets te wijd en zijn pantalo...

Sprookje

  ‘Het leven is een sprookje,‘ hoor je vaak. Ik heb nooit aandacht besteed aan deze holle frase………..tot vorige maand. Op 13 mei ben ik begonnen met het schrijven van mijn biografie. Tijdens het schrijven ben ik tot de conclusie gekomen dat ik in mijn leven regelmatig in sprookjesachtige situaties verzeild ben geraakt. Ik maak u dit duidelijk met twee voorbeelden.   Wandelmaatje   Jaren geleden had ik een wandelmaatje. Met een rugzak vol water, eierkoeken en boterhammen zijn we het halve land doorgegaan. We liepen over verstilde stranden, door vochtige polders, bedompte bossen en verlaten industriesteden. Wandelingen door donkere bossen had onze voorkeur. ‘Ik heb een mooie wandeling op het oog,‘ zei hij op een dag. ‘Een wandeling van dertig kilometer in ‘ Het Verstilde Woud’ in de negorij De Achterhoek. Ik heb wat voorstudie gedaan en gezien dat er halverwege een pannenkoekrestaurant is. Het restaurant ziet er lekker uit. Wat dacht je ervan? Aanstaande zaterdag?‘ ‘...

Zintuiglijk

  Ik stond laatst voor een kolossaal stenen gebouw. De machtige voorgevel helde naar voren en leek een constant gevecht met de zwaartekracht te voeren. Niks dan grijs zag ik om me heen. Grijs van de kolendampen uitgestoten door fabrieken in deze afgelegen arbeiderswijk. Het gebouw werd bewoond door vreemde sujetten waar geen fatsoenlijk gesprek mee te voeren viel. Op zich was dat niet vreemd, ik bevond me namelijk in een gekkenhuis. De gangen, kamers, zolders, kelders, werkelijk iedere ruimte was vergeven van gekken, dwazen en krankzinnigen. Ik ging op speurtocht en belandde in een bibliotheek waar ik een boek uit de schappen trok en begon te lezen. De fabuleuze proza die mijn ogen streelde bedwelmde mijn geest. Zelden heb ik zulk mooi zintuiglijk geschreven teksten onder mijn ogen gehad. Het moet geschreven zijn door een dwaas, een geniale dwaas wel te verstaan. Er is geen touw aan vast te knopen, maar zijn begrijpen en helderheid geen overbodige begrippen bij zoveel genialiteit?...