Doorgaan naar hoofdcontent

Stream of Consciousness

 



Stream of Consciousness ( stroom van bewustzijn ) is een literaire techniek waarbij de gedachtegang van een personage wordt beschreven. Gezien de vele associaties en gedachtesprongen leidt dit tot een zinsbouw met een fragmentarisch karakter. Het zo goed als ontbreken van interpuncties kan de tekst een vervreemdend effect bezorgen. Deze schrijfstijl, die de lezer een kans geeft een kijkje te nemen in de interne monologen van het personage, levert een onbeschrijflijke leeservaring op voor de lezer.  U zit zeer diep op het personage waarbij een alwetend perspectief verbleekt als een ijsbeer die in een bak chloor heeft gelegen. Voor schrijvers biedt deze techniek de mogelijkheid dieper in de psyche van de personages te duiken. Kleine lieden met een eenvoudige, bekrompen geest zullen niet meer zien dan het warrige relaas van een krankzinnige. Uiteraard schaar ik u niet onder deze lezers en zult u mijn proza hieronder op waarde weten te schatten. Het bekendste voorbeeld uit de wereldliteratuur waarbij deze techniek is gebruikt is Ulysess van James Joyce, maar dat weet u uiteraard al.


Bij deze presenteer ik u met zeer veel trots de wereldprimeur van mijn tekst op basis van de verteltechniek Stream of Consciousness. Het is de beschrijving van een bezoekje van me aan de meubelboulevard op tweede paasdag.

Godverdomme!!! Godverdomme!!! Schuif zo de file in wat is het druk en wat is het heet de warmste Pasen sinds 1712 en ik moet zo nodig naar Alexandrium een Billy kopen bij Ikea rij nou eens door man ik heb niet eeuwen de tijd allejezus vertraging van een half uur op zo’n klein kutstukkie even kijken dan kom ik om 1300 uur aan op Alexandrium gelukkig ik ben er bijna parkeerterrein bijna vol alleen de dure plekken zijn nog over hé parkeerwachter wat kost dat ik ben zo moe ik ben nu al zo ontzettend moe ik voel aan mijn klompen dat ik een verkeerde keuze heb gemaakt krijg nou wat tien euro voor een uur parkeren mijn God wat een geld nou we zijn binnen wat een volk loopt hier rond vet vadsig morsig met van die hebberige blikken ik zie nergens een Ikea het is net in de middag en ze schuiven al van die grote hamburgers naar binnen halve liters cola erbij het kan niet op loop niet tegen me aan idioot ik heb het nog steeds warm en niet naar mijn zin waar is die klote Ikea nou ik heb alle winkels nu wel gezien daar een plattegrond hoe kan dat nou er staat geen Ikea op even naar de servicedesk hallo waar is de Ikea wat zeg je nou ze hebben hier geen Ikea de dichtstbijzijnde is Delft ik ga toch niet helemaal naar Sufstad voor Billy wat denk je zelf is er geen ander in de buurt hier word je gestoord van wat is dat voor service hoe digitaler de wereld wordt hoe onpersoonlijker leefde we nog maar in de jaren vijftig alhoewel ik er niet heb geleefd wat een prachtige tijd moet dat zijn geweest prakkie om zes uur kopje koffie om half acht muziekje op boekje lezen en lekker om tien uur naar bed op mijn lijf geschreven wat zegt ze ook een Ikea bij Barendrecht naast Zuid ik ga toch niet naar Zuid man levensgevaarlijk het terrein van wiet verschraald bier en zakkenrollers ik heb het werkelijk helemaal gehad hier ik ga naar huis twintig euro voor parkeren wat een verspilling nee niet weer file drie kwartier vertraging wat een verloren dag niks is gelukt hop auto parkeren voordeur open deur dicht gordijnen dicht op de bank zitten en een dubbel bruine van Westmalle open trekken rust eindelijk rust…………………………………zucht.


Foto : Raymond Swaep




Reacties

Populaire posts van deze blog

Persoonlijkheidstest.

  Ik heb jaren geleden, net als heel veel mensen, wel eens een persoonlijkheidstest gedaan. Ik werd er min of meer toe gedwongen door de organisatie waar ik toen voor werkte. Dat ik in die periode enkele chefs op de bek had geramd zal daar ongetwijfeld mede debet aan zijn geweest. Daar stond ik dan op een dinsdagochtend. Het bedrijventerrein waar de organisatie zat die de testen afnam was van een onbeschrijfelijke treurnis. Lelijke wederopbouw architectuur gecombineerd met wanstaltige jaren tachtig meuk. Eenmaal binnen in het fantasieloze kantoor kreeg ik een smakeloze instantkoffie geserveerd en werd me verteld dat ik ongeveer een kwartier moest wachten. Na een kwartier betrad ik het kantoor van de functionaris die mij de test zou gaan afnemen. Tja, wat zal ik zeggen. Als hij me had verteld dat hij de broer van Gargamel was dan had ik het stante pede geloofd. Rond zijn kale, glimmende schedel had hij een zwarte band haar. Zijn streepjesoverhemd was net iets te wijd en zijn pantalo...

Sprookje

  ‘Het leven is een sprookje,‘ hoor je vaak. Ik heb nooit aandacht besteed aan deze holle frase………..tot vorige maand. Op 13 mei ben ik begonnen met het schrijven van mijn biografie. Tijdens het schrijven ben ik tot de conclusie gekomen dat ik in mijn leven regelmatig in sprookjesachtige situaties verzeild ben geraakt. Ik maak u dit duidelijk met twee voorbeelden.   Wandelmaatje   Jaren geleden had ik een wandelmaatje. Met een rugzak vol water, eierkoeken en boterhammen zijn we het halve land doorgegaan. We liepen over verstilde stranden, door vochtige polders, bedompte bossen en verlaten industriesteden. Wandelingen door donkere bossen had onze voorkeur. ‘Ik heb een mooie wandeling op het oog,‘ zei hij op een dag. ‘Een wandeling van dertig kilometer in ‘ Het Verstilde Woud’ in de negorij De Achterhoek. Ik heb wat voorstudie gedaan en gezien dat er halverwege een pannenkoekrestaurant is. Het restaurant ziet er lekker uit. Wat dacht je ervan? Aanstaande zaterdag?‘ ‘...

Zintuiglijk

  Ik stond laatst voor een kolossaal stenen gebouw. De machtige voorgevel helde naar voren en leek een constant gevecht met de zwaartekracht te voeren. Niks dan grijs zag ik om me heen. Grijs van de kolendampen uitgestoten door fabrieken in deze afgelegen arbeiderswijk. Het gebouw werd bewoond door vreemde sujetten waar geen fatsoenlijk gesprek mee te voeren viel. Op zich was dat niet vreemd, ik bevond me namelijk in een gekkenhuis. De gangen, kamers, zolders, kelders, werkelijk iedere ruimte was vergeven van gekken, dwazen en krankzinnigen. Ik ging op speurtocht en belandde in een bibliotheek waar ik een boek uit de schappen trok en begon te lezen. De fabuleuze proza die mijn ogen streelde bedwelmde mijn geest. Zelden heb ik zulk mooi zintuiglijk geschreven teksten onder mijn ogen gehad. Het moet geschreven zijn door een dwaas, een geniale dwaas wel te verstaan. Er is geen touw aan vast te knopen, maar zijn begrijpen en helderheid geen overbodige begrippen bij zoveel genialiteit?...