Hoe sneller een klok beweegt, hoe langzamer ie loopt.(3).

Zondagochtend, 6.15 uur. Ik schuif de gordijnen opzij en kijk naar buiten. De natte straten zijn gevuld met stilte en leegte. Deze dag vraagt om een ritje Hoek van Holland.

Terwijl het water links en rechts van de gevels klotst en een enkeling aan de overkant van de straat scharrelt, loop ik door verlaten straten richting metrostation Blijdorp. Hier duik ik met behulp van een elektrische trap zesentwintig meter de grond in. Op het perron ben ik, zoals verwacht, de enige reiziger. Langzaam hoor ik zijn voetstappen naderen en even later staat hij voor me. Zijn grijze baard en haren zijn inmiddels weer gegroeid. Hij ziet er weer uit als vanouds.

‘Eenzame Fietser. Goedemorgen.’

‘Goedemorgen.’

‘Op de een of andere manier had ik je vandaag hier wel verwacht.’ zegt hij.

‘Het is er een prima tijd voor beste man. Ik heb de ganse dag de tijd.’

‘Wederom speel je met de tijd terwijl je er totaal geen weet van hebt Eenzame Fietser?'

'Weet van hebt?'

'Hoe sneller een klok beweegt, hoe langzamer die loopt.’

‘Pardon? Wat zegt u?’

‘Hoe sneller een klok beweegt, hoe langzamer die loopt.’

Hij draait zich om en kijkt richting de tunnelbuis.

‘Daar is de metro Eenzame Fietser. We gaan op reis.’

Het is voor mij inmiddels niet nieuw meer. De lege metro, de onwerkelijke acceleratie tot lichtsnelheid en de buitenruimte die vervaagt.

‘Waar gaan we heen beste man? Naar de Singulariteit? Naar het gebied van de Informatieparadox?’

‘Nee Eenzame Fietser. We blijven dit keer in de Ruimtetijd.’

Hij haalt een klok tevoorschijn en legt deze op zijn schoot.

‘Hoe sneller een klok beweegt, hoe langzamer die loopt.’

Zou het een dwangneurose zijn?

‘Geef me de tijd Eenzame Fietser.’

Ik zie dat de klok 7.15 uur aangeeft.

‘7.15 beste man.’

‘Goed zo. Kun je wat specifieker zijn? Welke tijden staan er nog meer op?’

’27 november 2025.’

‘Heel goed. We gaan nu een uurtje rondreizen, tot 8.15 uur. ‘

‘Waar gaan we heen? ‘

‘Nergens. Rond.’

Een uur lang staart hij voor zich uit, zegt geen woord. Na een uur legt hij de klok weer op zijn schoot.

‘Kijk Eenzame Fietser. Het is nu 27 november 2025, exact 8.15 uur. Ga maar naar huis en proef van de tijddilatatie.’

‘De tijddilatatie?’ Ik kijk om me heen, hij is weg. Het wordt tijd om op huis aan te gaan.

Nu loop ik hier in die eens door mensen bevolkte mooie stad. De gebouwen hebben de Grote Ramp en de tand des tijds niet doorstaan. De mensheid lijkt uitgestorven en verdoofd loop ik rond. Ik merk dat ik de klok in mijn handen heb. Ik draai deze om en zie staan: zie 27 november 3025. Ik ben reddeloos verloren en toch, toch tegen beter weten in roep ik : WIE HAALT MIJ IN VREDESNAAM TERUG???

Foto : Raymond Swaep

Reacties

Populaire posts van deze blog

De Lage Landen

Ik ben woonachtig in de Lage Landen. Dit gebied is gelegen in het uiterste noordwesten van Europa. De Lage Landen wordt door de Fransen Les Pays Bas genoemd en dat bevreemdt me aangezien het gebied hoog in het Avondland gelegen is. Een andere benaming voor het gebied is Nederland waarbij het woord neder verwijst naar laag. Ook zo'n vreemde gewaarwording. Woorden schieten tekort om de schoonheid van Nederland – de Lage Landen, ingesloten door de Noordzee en de Atlantische oceaan en in het zuiden grenzend aan Engeland, te omschrijven, maar ik zal het toch proberen. Taalkundig heeft het land een meervoud en een enkelvoud, om het even hoe u het wilt gebruiken. Ik woon in de Lage Landen in de Lage Landen, maar als u vindt dat ik in Het Lage Land in de Lage landen woon dan is dat uw goed recht. Nederland heeft een indrukwekkende kustlijn die laveert tussen ruig en pittoresk. De Lage Landen zijn bergachtig en hebben alleen in het midden een wat vlakkere strook. Hier zijn de twee grootst...

Meer lezen

Slijter.

Ik wil het in dit stukje over het fenomeen slijter hebben. U weet wel, die man of vrouw die in stofjas achter de toonbank flessen advocaat en citroenjenever staat te verkopen. Misschien, maar ik denk het niet, heeft u wel eens van het begrip onomatopee ( klanknabootsing ) gehoord. Een onomatopee of klanknabootsing is een woord dat fonetisch het geluid dat het beschrijft nabootst of suggereert. Je kan dit zelfs nog breder zien. Een woord kan daarnaast ook associaties, beelden oproepen. Ik heb dit zelf bijvoorbeeld bij het woord swaffelen. Ik had nog nooit van dat woord gehoord, maar wist meteen wat het behelsde toen ik het woord voor het eerst hoorde. Als we bijvoorbeeld eens kijken, luisteren naar het woord boterbloempje. Al heb je nooit van dit woord gehoord, de klank bootst liefde, zachtheid en vriendelijkheid uit. Als u het uitspreekt dan danst de letter B over uw lippen. Gaat u maar eens voor de spiegel staan en kijk naar u zelf als u het wo...

Meer lezen

De Vieze Mensen

Elk jaar zie ik weer met angst en beven de zomer tegemoet. Ik haat de zomer. Het is vaak warm, droog en licht en ik hou meer van kou, vocht en donker. Ik ben dat oeverloze gezwam als de zon weer een paar dagen schijnt in de zomer ook zo zat. ´ Lekker weer zeg.´ ´ Zeker! Het is genieten. ´ ´Heerlijk dadelijk terrasje pakken met een lekker glaasje wijn erbij. ´ ´Morgen lekker naar het strand. ´ ´Ik was er zo aan toe. ´ ‘ Van die regen word je maar sombertjes. ‘ ‘ We hebben dit wel verdiend. ‘ Mijn angst voor de zomer komt ook door de gedragsverandering bij veel mensen. Als een ontpopte rups gooien ze bij een temperatuurtje van vijfentwintig graden of meer de kleding van zich af. Tijdens mijn vele fietstochtjes boven de vijfentwintig graden zie ik ze aan alle kanten tevoorschijn komen, de half blote mensen,………..de Vieze Mensen. Ik zet een paar situaties voor u op een rij waarbij het ontmoeten van Vieze Mensen gegarandeerd is. Pleziervaart...

Meer lezen

Hersenspinsels van Raymond Swaep, de eenzame fietser.

Zoeken in deze blog