Superfood

Vorige week zat ik  op een terras en achter me hoorde ik een knul lispelen dat hij een totaal ander mens was geworden na zijn zoveelste ontdekte stukken Superfood. Diverse zaden en groene substanties hadden voor hem de poort naar een heilzaam en gezond leven geopend. Aangezien ik zeer begaan ben met het wel en wee van de mens besloot ik me honderdtachtig graden te draaien en een blik te werpen op Mister Health. Normaliter niet snel van mijn stuk gebracht hapte ik nu binnen een nanoseconde als een vis op het droge naar adem. In plaats van het blozende gelaat van een frisse polderjongen keek ik in een smoelwerk dat verried vaker naar de bodem van de fles te staren dan naar de Schijf van Vijf. Twee holle ogen, hangend in een gezicht waar het laatste leven uit gezogen leek, staarden me aan. De horror werd enigszins gecamoufleerd door de onvermijdelijke hipsterbaard. Na mijn zoveelste confrontatie met een gezondheidsfreak met de uitstraling van een jaren tachtig junk stelde ik mezelf de volgende vraag : “hoe gezond is Superfood?”

Tijdens de biologielessen op school leerde ik dat het dierenrijk bestaat uit carnivoren, herbivoren en omnivoren. De mens is een omnivoor, een alleseter, en heeft dierlijke en plantaardige bestanddelen nodig om te overleven. Een succesformule die heeft geresulteerd in een stijgen van de gemiddelde leeftijd hier naar ongeveer tachtig jaren. De Heilige Drie – eenheid vlees(vis), groente en aardappelen is hier debet aan. Naast onze gezondheid en leeftijd is de welvaart immers ook gestegen. Bulkend van de vrije tijd en de materiële genoegens probeert iedere simpele ziel zich te onderscheiden van zijn medemens om zichzelf een goed gevoel te geven. Handige marketeers zijn hierop ingesprongen en hebben een diep verscholen latente behoefte, het redden der aarde en mensheid, bij deze mensen manifest gemaakt. Dit alles wordt hen aangeboden in de vorm van Superfood.

Het economisch succes van zaden, bessen en granen is dat het een lage inslag heeft. Het verschil tussen inkoop en verkoop is extreem groot zodat grote winsten binnen handbereik liggen. Deze producten penetreren de markt met futuristisch klinkende unique selling points. Het bevatten van bijvoorbeeld twintig keer zoveel vitamine c als een sinaasappel klinkt leuk, maar is volkomen overbodig. Een mens heeft anderhalve sinaasappel per dag nodig en pist de rest van de vitamine c uit. Er zijn talloze voorbeelden te noemen. De rode draad in het verhaal is dat Superfood een zeer eenzijdig en dus ongezond eetpatroon tot gevolg heeft. Daarnaast ziet de gemiddelde Superfood adept er ook nog eens humorloos en ongelukkig uit. Hieruit kunnen we de conclusie trekken dat Superfood een negatieve invloed heeft op de geestesgesteldheid. Bij deze is bovenstaande vraag beantwoord met :  "Superfood is ongezond."

Door de winstgevendheid van Super Food verdienen handelaren zoveel geld dat ze op grote
( super ) voet leven. Handig inspelend op de naïviteit en de goedgelovigheid van de neo-hippie vullen de exponenten van het grootkapitaal hun zakken over de ruggen van deze heikneuters. Met hun oeverloos gedram en ons overstelpend met aan alle kanten rammelende voedseltheorieën proberen de hippies ons, en ook vooral de aarde te redden. Hoeveel beter zou het bewandelen van de omgekeerde weg zijn, de aarde die ons van deze kwezels redt. Ik weet niet hoe het met u zit, maar praatjes als "bereid met de gezondste, natuurlijke bestanddelen en op natuurlijk wijze bereid "hebben bij mij nul komma nul promille invloed op mijn koopgedrag. "Op natuurlijke wijze bereid "is namelijk een rekbaar begrip. Het op ludieke wijze onderpissen van een groene salade als alternatieve dressing valt inderdaad in de categorie "op natuurlijke wijze. " Hier heeft de hippie een punt, al zal geen weldenkend mens zich aan deze salade wagen. Zo slingert de hippie zich van de ene naar de andere waanzin en ontbeert het hem/haar aan consistent gedrag. Het enige consistente in hun gedrag is het niet naar de kapper gaan en op z'n tijd een flinke poetsbeurt ondergaan.

U moet zich voorstellen dat u ergens in de Hoorn van Afrika woont en iedere dag uw best moet doen om uw kostje bij elkaar te scharrelen. U leest dat men in het verveelde West-Europa op zeewier kauwt en u verkettert omdat u conventioneel eet ten einde uw maag te vullen. In zo'n geval zou mijn geloof in de mensheid verdampen als een kille regendruppel op een heet stuk asfalt.

Ik zak achterover in mijn fauteuil, neem een hap van mijn in de roomboter gestoofde karbonade en prijs me gelukkig dat ik in een deel van de wereld woon waar ik iedere dag kan eten wat ik wil.

Foto : Raymond Swaep