De Terugreis

 Beste lezer,

In mijn schrijfsel De Put. Heeft u kunnen lezen dat ik in een alternatieve waarheid ben beland. Is deze waarheid wel alternatief? Is een waarheid niet iets wat jij ervaart en waar geen alternatief voor mogelijk is? Dit is het vraagstuk dat de Gandalf look-a-like mij voorlegde. 

U was heel duidelijk in uw reactie beste lezer. U wilde een cliffhanger, vervolg, uitkomst, of hoe je het ook wilt noemen. Ik pak de draad op als ik over de eindeloze, lege vlakte van klei loop en geef een kort verslag van wat mij is overkomen.

Langzaam beginnen de laatste krachten uit me weg te vloeien. Overdag slaap ik en gedurende de nacht verplaats ik me. Op de vroege morgen lik ik de dauw op van de rotsen waar ik onder slaap. Eten is een ander verhaal, er groeit niks op deze schrale grond en ik probeer me in leven te houden met de klei die ik van de grond schraap. Ik maal de klei fijn tussen mijn tanden waarna ik deze voorzichtig via mijn slokdarm naar mijn maag laat zakken. Ik heb Gandalf nog twee keer in de lucht gehoord, maar sindsdien heerst er volkomen stilte. Langzaam begin ik aan alles te twijfelen. Is er überhaupt wel een Gandalf geweest? 

‘De wereld waarin je leeft is de wereld zoals jij deze ziet en voelt. Dat is de enige waarheid.’

Waren dit echt de woorden van Gandalf? Heeft hij wel echt bestaan? Ik word omringd door een troosteloze leegte gespeend van iedere vorm van natuurlijk bestaan. Is dit mijn waarheid wel? Ik begin steeds meer te twijfelen en moet steeds meer aan mijn oude leven denken. Mijn oude leven. De waarheid?

Ik ben volkomen leeg, ik kan geen stap meer zetten. Er is geen rots in de buurt waar ik kan schuilen. Hier zit ik dan op een schrale grond, niks om me heen. Ik weet niet wie ik ben en waar ik ben. Het is een groot raadsel, ver van de waarheid. Ik sluit mijn ogen.

Ik weet niet hoe lang ik weg ben geweest of heb geslapen. Ik zit op de grond van een diepe put en als ik naar boven kijk zie ik een blauwe lucht. Hier vanaf de grond lijkt de put wel tien meter diep. 

Om me heen zie ik allemaal lege weckpotten, zeker tweehonderd zo te zien. Er hangt een touwladder naar beneden en ik klim naar boven. Even duizelt het me als ik boven ben. Ik sta notabene in mijn eigen tuin. Aan de rand van de put staat een flinke regenton met een inhoud van zeker zo’n tweehonderd liter. Het komt me allemaal zo bekend voor. 

De deurbel gaat. Het is de buurman, hij staat voor me met de baby in zijn armen.

‘Ha buurman. Ben je weer terug? ‘

‘Euh……ja, ‘ zeg ik. ‘Ik heb een prachtige reis naar Centraal-Azië gemaakt.’

‘Centraal-Azië hahahaha. Wat ben je toch een grappenmaker. Ik kom je helpen zoals je me gevraagd hebt. Ik heb alleen de baby even meegenomen. Moeder de Vrouw moest naar de schoonheidsspecialist. ‘

‘Helpen? ‘

‘Ja. Met de zakken aarde te verdelen in je tuin. ‘

Ik draai me om en zie minstens vijftig zakken aarde in de tuin liggen. De put en de regenton zijn verdwenen.

Ik kijk de buurman aan het valt me op dat er allemaal wijnvlekken op zijn gezicht zitten. Zelfs de baby zit helemaal onder. ‘

‘Ja dat was wat, ‘zegt hij als hij me zo ziet staren. ‘ Jij was denk ik net weg en toen kwam er een gigantische zwerm grote vogels aanvliegen. Ik heb eigenlijk nog nooit van die joekels in deze omgeving gezien. Het bijzondere is dat ze en masse allemaal tegelijk begonnen te schijten. Het was niet normaal meer. De baby, Moeder de Vrouw, ik en zelfs de kat kregen de volle laag. Dat is de reden dat Moeder de Vrouw naar de schoonheidsspecialist is gegaan. Ik vertelde het de andere buurman nog en hij dacht ik een grapje maakte. Ik zei nog tegen hem : ‘De wereld waarin je leeft is de wereld zoals jij deze ziet en voelt. Dat is de enige waarheid.’  Maar ja, als iemand zegt dat een tennisbal geel is terwijl hij toch echt groen is dan kun je lullen als Brugman, maar overtuigen doe je die persoon dan niet. 

Kom, we gaan aan de slag. Ik plant de baby hier even in de hoek. ‘

‘Is goed ja.’

‘Jij bent toch zo’n fan van de Noorse keuken buurman heb je me wel eens verteld. ‘ vraagt hij.

‘Ja dat klopt. Vooral Gravad Lax. Daar kunnen ze me voor wakker maken. ‘

‘Laat dat nu ook mijn favoriete gerecht zijn buurman. Is het een idee dat we het samen eens op de traditionele manier gaan maken? We marineren de zalm en begraven deze in de grond met wat gewicht erop.  De zalm moet ongeveer drie dagen onder de grond liggen maar het resultaat schijnt verbluffend te zijn.’

‘Dat is misschien wel een goed idee, ‘zeg ik.

‘Prima. Afgesproken dan. We moeten te zijner tijd dan alleen een put graven. ‘

‘Een put graven………………..Ja……….een put. ‘

Foto : Raymond Swaep