Doorgaan naar hoofdcontent

Halte Singulariteit(1)


Ik stond vanmorgen op metrostation Blijdorp om de metro naar eindpunt Hoek van Holland te nemen. Hier stopt de metro aan het strand en heb je het gevoel dat je aan het einde van de wereld bent beland. Als je hier uitstapt, zeker in de herfst en de winter, dan ruik je heel sterk de zee en word je aan alle kanten gezandstraald. Metrostation Blijdorp is het mooiste metrostation van ons land. Het ligt diep verscholen onder de grond en heeft de grandeur van de Moskouse metrostations welke door Stalin en consorten zijn gebouwd. Hier stond ik vanmorgen.

Het is stil, heel stil, ik ben de enige levende ziel op het perron. Op het scherm staat ‘Eindstation Hoek van Holland ’. Plots hoor ik in de verte voetstappen naderen. De klanken van de voetstappen klinken hol op het verlaten perron. Lang, rijzig en met een grijze baard komt hij naar me toe lopen en gaat naast me zitten.

‘Goedemorgen, ‘ zegt hij. ‘ Ga je op reis? ‘

‘ Op reis is een groot woord. Ik ga naar Hoek van Holland. ‘

‘ Soms pakken reizen anders uit dan je zou verwachten, ‘

Ik heb geen idee wat hij bedoelt, maar in de verte hoor ik de metro aankomen en ik sta op. Ik zie dat de aankondiging Hoek van Holland op het scherm is verdwenen. Op de metro staat halte Singulariteit. De chauffeurscabine lijkt onbemand en de metro is leeg.

‘ Zag u dat ook? Halte Singulariteit. Er is een foutje op de aankondiging gemaakt. ‘ zeg ik.

‘ Wees niet ongerust. Stap maar in.‘

In de lege metro komt hij naast me zitten. De metro vertrekt en accelereert zoals ik nog nooit heb meegemaakt. Alles buiten de metro vervaagt tot een nevelige substantie.

‘ Wat heeft dit te betekenen? Waar gaan we heen? ‘

‘ Weet je wat een Zwart Gat is? ‘vraagt de grijsaard.

‘ Natuurlijk. Een plek in het universum waar de zwaartekracht zo sterk is dat zelfs het licht niet kan ontsnappen. ‘

‘ Heel goed. Wij zijn nu op weg naar zo’n Zwart Gat, sterker nog, we zitten er al in.’

‘ Dat is onmogelijk. ‘

‘ Niets is onmogelijk. We zijn op weg naar het eindpunt van het Zwarte Gat, de Singulariteit. ‘

‘ Singulariteit? ‘

‘ De Singulariteit is de kern van het Zwarte Gat. Hierin zit alle materie. De kromming van de ruimtetijd is hier zo extreem dat ruimte en tijd hier ophouden te bestaan. ‘

‘ Dit is waanzin, ik droom, ‘hoor ik mezelf mompelen.

Ik kijk opzij en de grijsaard is weg. Sterker nog, er is niets meer, alles om me heen is verdwenen. Ik wil mijn handen voor mijn ogen slaan, maar ik heb geen handen meer. Er is niets meer van me over, ik ben compleet weg.

Nu zit ik hier in de Singulariteit. Ik kan geen kant op, er is geen tijd en er is geen ruimte. Zolang de wetenschap geen bewijzen heeft voor het multiversum, het bestaan van andere universums, parallelle universums achter het Zwarte Gat zit ik hier vast. Gedoemd hier te blijven.

En toch, tegen beter weten in, roep ik : WIE KOMT MIJ IN VREDESNAAM REDDEN???

 

Foto : www.astroblogs.nl

 

 

 

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

De Lage Landen

  Ik ben woonachtig in de Lage Landen. Dit gebied is gelegen in het uiterste noordwesten van Europa. De Lage Landen wordt door de Fransen Les Pays Bas genoemd en dat bevreemdt me aangezien het gebied hoog in het Avondland gelegen is. Een andere benaming voor het gebied is Nederland waarbij het woord neder verwijst naar laag. Ook zo'n vreemde gewaarwording. Woorden schieten tekort om de schoonheid van Nederland – de Lage Landen, ingesloten door de Noordzee en de Atlantische oceaan en in het zuiden grenzend aan Engeland, te omschrijven, maar ik zal het toch proberen. Taalkundig heeft het land een meervoud en een enkelvoud, om het even hoe u het wilt gebruiken. Ik woon in de Lage Landen in de Lage Landen, maar als u vindt dat ik in Het Lage Land in de Lage landen woon dan is dat uw goed recht. Nederland heeft een indrukwekkende kustlijn die laveert tussen ruig en pittoresk. De Lage Landen zijn bergachtig en hebben alleen in het midden een wat vlakkere strook. Hier zijn de twee grootst...

Slijter.

  Ik wil het in dit stukje over het fenomeen slijter hebben. U weet wel, die man of vrouw die in stofjas achter de toonbank flessen advocaat en citroenjenever staat te verkopen. Misschien, maar ik denk het niet, heeft u wel eens van het begrip onomatopee ( klanknabootsing ) gehoord. Een  onomatopee  of  klanknabootsing  is een woord dat fonetisch het geluid dat het beschrijft nabootst of suggereert.   Je kan dit zelfs nog breder zien. Een woord kan daarnaast ook associaties, beelden oproepen. Ik heb dit zelf bijvoorbeeld bij het woord swaffelen. Ik had nog nooit van dat woord gehoord, maar wist meteen wat het behelsde toen ik het woord voor het eerst hoorde. Als we bijvoorbeeld eens kijken, luisteren naar het woord boterbloempje. Al heb je nooit van dit woord gehoord, de klank bootst liefde, zachtheid en vriendelijkheid uit. Als u het uitspreekt dan danst de letter B over uw lippen. Gaat u maar eens voor de spiegel staan en kijk naar u zelf als u het wo...

De Vieze Mensen

Elk jaar zie ik weer met angst en beven de zomer tegemoet. Ik haat de zomer. Het is vaak warm, droog en licht en ik hou meer van kou, vocht en donker. Ik ben dat oeverloze gezwam als de zon weer een paar dagen schijnt in de zomer ook zo zat.   ´ Lekker weer zeg.´ ´ Zeker! Het is genieten. ´ ´Heerlijk dadelijk terrasje pakken met een lekker glaasje wijn erbij. ´ ´Morgen lekker naar het strand. ´ ´Ik was er zo aan toe. ´ ‘ Van die regen word je maar sombertjes. ‘ ‘ We hebben dit wel verdiend. ‘ Mijn angst voor de zomer komt   ook door de gedragsverandering bij veel mensen. Als een ontpopte rups gooien ze bij een temperatuurtje van vijfentwintig graden of meer de kleding van zich af. Tijdens mijn vele fietstochtjes boven de vijfentwintig graden zie ik ze aan alle kanten tevoorschijn komen, de half blote mensen,………..de Vieze Mensen. Ik zet een paar situaties voor u op een rij waarbij het ontmoeten van Vieze Mensen gegarandeerd is. Pleziervaart...