Doorgaan naar hoofdcontent

Persoonlijkheidstest.

 


Ik heb jaren geleden, net als heel veel mensen, wel eens een persoonlijkheidstest gedaan. Ik werd er min of meer toe gedwongen door de organisatie waar ik toen voor werkte. Dat ik in die periode enkele chefs op de bek had geramd zal daar ongetwijfeld mede debet aan zijn geweest.

Daar stond ik dan op een dinsdagochtend. Het bedrijventerrein waar de organisatie zat die de testen afnam was van een onbeschrijfelijke treurnis. Lelijke wederopbouw architectuur gecombineerd met wanstaltige jaren tachtig meuk. Eenmaal binnen in het fantasieloze kantoor kreeg ik een smakeloze instantkoffie geserveerd en werd me verteld dat ik ongeveer een kwartier moest wachten. Na een kwartier betrad ik het kantoor van de functionaris die mij de test zou gaan afnemen. Tja, wat zal ik zeggen. Als hij me had verteld dat hij de broer van Gargamel was dan had ik het stante pede geloofd. Rond zijn kale, glimmende schedel had hij een zwarte band haar. Zijn streepjesoverhemd was net iets te wijd en zijn pantalon slobberde om zijn varkenspoten. Hij bezigde oneliners die ik al triljoen keer had gehoord. ‘Oooh Boeddha, dit gaat wat worden,‘ hoorde ik mezelf zeggen. Op zijn vraag wat ik zei heb ik niet gereageerd.

‘De test is eenvoudig,’ zei hij. ‘Ik geef steeds twee stellingen, voorwerpen, items, je kunt het zo gek niet bedenken, A en B. Het enige je moet doen is zeggen waar je voorkeur ligt. Heb je helemaal geen voorkeur dan steek je je vinger op. Je mag dan zelfstandig voorkeur C invullen. Ís dat duidelijk? ‘

‘Zo duidelijk als  1+1=1 '.

‘Pardon?’

‘Laat maar.’

‘Aan het eind van de vragenlijst stoppen we de antwoorden in de computer en deze komt dan met een persoonlijkheidsstructuur. Bent u er klaar voor? ‘

‘Yep. ‘

A - Vakantie op een zonnig terras met een scropino.

B – Vakantie aan het strand met een malibu.

Ik stak mijn vinger op. ‘Ik kies voor C – In de kleermakerszit in de regen in een donker naaldwoud aan een zwart meer met een kelk donker bier in mijn knuisten. ‘

A – Barcelona waar de zon altijd schijnt.

B – Los Angeles waar de zon altijd schijnt.

 Ik stak mijn vinger op. ‘Ik kies voor C -  Bergen in Noorwegen waar het altijd regent.

 A – Een overmaatse SUV.

B – Een landrover.

 Ik stak mijn vinger op. ‘Ik kies voor C – Een stadsfiets.

Het viel me op dat hij steeds verder van zijn stoel zakte. Ik lachte hem mijn hagelwitte gebit, waarvan ik de hoektanden net had bijgevijld, toe. Zweetdruppels baanden zich via zijn jukbeenderen een weg naar beneden.

 A – Een danceparty in de duinen van Wassenaar.

B  - Een personeelsfeest in een feestlocatie in Alphen aan den Rijn.

 Ik stak mijn vinger op. ‘Ik kies voor C – Een nacht op een donker, nevelig kerkhof.

 A – Een Mojito

B – Een Chardonnay

Ik stak mijn vinger op. Ik kies voor C – Een Rochefort 10.

 A – Een fluorescerende driekwart broek met Hawaii Shirt

B – Een strak overhemdje met strakke pantalon.

Ik stak mijn vinger op. ’Ik kies voor C – Slobberige, zwarte kleding.

Een diepe zucht ontvluchtte zijn uitgedroogde lippen. ‘We zijn er bijna,‘ zei hij.

 A – Frans Bauer.

B – Marco Borsato.

 Ik stak mijn vinger op. ‘Ik kies voor C – Dead Can Dance. ‘

 A – Recepten met Quinnoa.

B – De Bijbel.

 Ik stak mijn vinger op. ‘Ik kies voor C – Wuthering Heights/Woeste Hoogten.

 A – Taakstrafje

B – Tweede kans.

 Ik stak mijn vinger op. ‘Ik kies voor C – De galg.

‘De laatste, ‘ zei hij.

 A – De Costa Del Sol.

B – Een aangeharkt wit dorp in het zuiden van Europa.

 Ik stak mijn vinger op. ‘Ik kies voor C. – De woeste, schrale heidegronden van Alba.

‘Dat was het dan. Ik zal de resultaten in de computer gooien.‘ Hij liep naar een computer in de hoek en begon de resultaten in te typen. Nadat het apparaat vijf minuten had staan ratelen spuugde het een a4-tje uit. ‘Merkwaardig, zeer merkwaardig,‘ hoorde ik hem mompelen. Ik liep naar hem toe en terwijl ik over zijn schouder heen op het a4-tje keek voelde ik mijn hoektanden in zijn nek glijden.





 Foto’s – www.volksverhalen.be / www.wikipedia.nl

 


Reacties

  1. A. Twee weken met vakantie
    B. Vier weken met vakantie

    Ik zag C: thuisblijven

    Godfried Bomans over ‘vakantie.’

    “Mijn raad is deze: trek, zodra het vakantie is, uw schoenen uit en ga languit in een ruststoel liggen met het uitzicht op uw eigen tuin. Gij zijt nu omgeven door alles wat u nodig hebt. Het ontbreekt u aan niets. Zie de reisbussen, stampvol met moderne martelaren, langs uw huis voorbijrazen. Ge zit er niet in.” (Panorama 20 juni 1970, Werken VII: 496)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ha ha ‘Is dat duidelijk’ herinnert mij aan ‘Snap je dat?’ Sergeant Veenendaal, Pantserinfanterie Garden Jagers lichting 88/5..

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Precies Erwin. Die magere, zich het apenzuur rokende minkukel met snor.

      Verwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Sprookje

  ‘Het leven is een sprookje,‘ hoor je vaak. Ik heb nooit aandacht besteed aan deze holle frase………..tot vorige maand. Op 13 mei ben ik begonnen met het schrijven van mijn biografie. Tijdens het schrijven ben ik tot de conclusie gekomen dat ik in mijn leven regelmatig in sprookjesachtige situaties verzeild ben geraakt. Ik maak u dit duidelijk met twee voorbeelden.   Wandelmaatje   Jaren geleden had ik een wandelmaatje. Met een rugzak vol water, eierkoeken en boterhammen zijn we het halve land doorgegaan. We liepen over verstilde stranden, door vochtige polders, bedompte bossen en verlaten industriesteden. Wandelingen door donkere bossen had onze voorkeur. ‘Ik heb een mooie wandeling op het oog,‘ zei hij op een dag. ‘Een wandeling van dertig kilometer in ‘ Het Verstilde Woud’ in de negorij De Achterhoek. Ik heb wat voorstudie gedaan en gezien dat er halverwege een pannenkoekrestaurant is. Het restaurant ziet er lekker uit. Wat dacht je ervan? Aanstaande zaterdag?‘ ‘...

Slijter.

  Ik wil het in dit stukje over het fenomeen slijter hebben. U weet wel, die man of vrouw die in stofjas achter de toonbank flessen advocaat en citroenjenever staat te verkopen. Misschien, maar ik denk het niet, heeft u wel eens van het begrip onomatopee ( klanknabootsing ) gehoord. Een  onomatopee  of  klanknabootsing  is een woord dat fonetisch het geluid dat het beschrijft nabootst of suggereert.   Je kan dit zelfs nog breder zien. Een woord kan daarnaast ook associaties, beelden oproepen. Ik heb dit zelf bijvoorbeeld bij het woord swaffelen. Ik had nog nooit van dat woord gehoord, maar wist meteen wat het behelsde toen ik het woord voor het eerst hoorde. Als we bijvoorbeeld eens kijken, luisteren naar het woord boterbloempje. Al heb je nooit van dit woord gehoord, de klank bootst liefde, zachtheid en vriendelijkheid uit. Als u het uitspreekt dan danst de letter B over uw lippen. Gaat u maar eens voor de spiegel staan en kijk naar u zelf als u het wo...

Bijtende honden blaffen niet.

  Ik zet een punt achter de laatste zin. Ik ben klaar, althans gereed om de boel te gaan redigeren.   Apetrots ben ik op mijn eerste dichtbundel die ik de titel ‘Bijtende honden blaffen niet’ heb gegeven. De gedichten zijn geschreven in kubistisch abstracte stijl en de kenmerken hiervan, gevarieerde tekstvlakken die vanuit meerdere perspectieven worden getoond waardoor de tekst een fragmentarisch abstracte indruk op de lezer achterlaat, heeft zich tot mijn volle tevredenheid in de gedichten geopenbaard. Nu rest mij niets anders dan het geheel van voor tot achter door te lopen en te redigeren daar waar nodig. Uit ervaring weet ik dat het proces van redigeren een geïsoleerde omgeving en totale stilte vereist. De minste vorm van onzinnig gekakel om je heen kan de balans tijdens het creatieve proces volkomen verstoren. Daarom heb ik een afgelegen boshut gehuurd in het hoge noorden. Het is een lange reis, maar alles dient in het teken te staan van mijn eerste bundel. Na een bootr...