Doorgaan naar hoofdcontent

resteif emaznee eD

 



 

Ik weet niet hoe u het met u zit, maar ik heb werkelijk een bloedhekel aan colporteurs.

Herstellende van een knieoperatie scharrelde ik recent met twee krukken over de Hoogstraat toen, je houdt het werkelijk niet voor mogelijk, mijn weg werd geblokkeerd door een heikneuter. Ik zag het al meteen – die gaat strooien – dacht ik, en geen pepernoten maar levenswijsheden.

‘Wat vindt u van de stelling ‘God is dood, ’ vroeg hij. Uiteraard wist ik door mijn belezenheid meteen welke kant hij me op wilde dirigeren.

‘Moet je eens luisteren Enorme, ‘ zei ik.

‘Enorme? ‘

‘Enorme. Van enorme vriend. Luister goed naar me. Also sprach Zarathustra van Friedrich Nietzsche is een flutboekje buitencategorie en staat ook wel bekend als De ontvoering van Heineken uit de wereld van de filosofie. Het wordt voornamelijk gelezen door persoonlijkheden van bordkarton die zo inwisselbaar zijn dat hun afdruk in het universum vervliegt als een scheet bij windkracht 11. Met dat boekje ga je geen stappen in het leven maken. Je kunt beter een werkelijk grote geest gaan lezen en ik wil je hierbij best op weg helpen.‘

 ‘Wie moet ik dan gaan lezen? ‘ vroeg hij terwijl hij hoogst irritant aan een van mijn krukken ging hangen. 

‘Ik stel voor dat je resteif emaznee eD  gaat lezen.

‘resteif emaznee eD? Die ken ik niet.’ Hij ging steeds meer aan mijn krukken hangen en ik begon er langzamerhand genoeg van te krijgen. ‘resteif emaznee eD was een determinist, een aanhanger van het determinisme. Hij geloofde dat alle gebeurtenissen in het universum, inclusief menselijke handelingen en keuzes, onvermijdelijk voortvloeien uit eerdere oorzaken en natuurwetten. Dat iedere gebeurtenis niet willekeurig is maar een oorzaak heeft. Een determinist gelooft dat de toekomst al vastligt door gebeurtenissen uit het verleden.‘ Hij keek me vol ongeloof aan en begon zelfs aan mijn schouders te hangen zodat de druk op mijn geopereerde knie immens werd. Ik vervolgde mijn betoog. ‘resteif emaznee eD wist zelfs het moment te voorspellen waarop jij pijn gaat lijden.‘ ‘Pijn lijden? Ik? Ik snap het niet,' piepte de heikneuter. ‘Het enige wat je jezelf moet afvragen Enorme is : Hoe sterk is resteif emaznee eD? De klap kwam vol uit mijn schouder en zijn tanden rinkelden op de straatstenen met het geluid van een op hol geslagen triangel. Ik legde hem in de stabiele zijligging en scharrelde verder.

Een stuk verderop, ter hoogte van de Koopgoot, stond een pracht van een sujet met een spandoek dat mijn aandacht trok. Op het spandoek stond geschreven : Huizen die op Ronald Koeman lijken. Op de grond voor hem lag het complete oeuvre van Gummbah.

‘Vindt u dat Ronald Koeman naar het WK moet? ‘ vroeg hij.

‘Ach, ‘zei ik. Als hij zijn schoorsteen maar dicht houdt.‘

We keken elkaar aan en schoten in de lach. Wie had dat ooit kunnen denken, een geestverwant op de Hoogstraat.


Foto : Raymond Swaep 

 

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Slijter.

  Ik wil het in dit stukje over het fenomeen slijter hebben. U weet wel, die man of vrouw die in stofjas achter de toonbank flessen advocaat en citroenjenever staat te verkopen. Misschien, maar ik denk het niet, heeft u wel eens van het begrip onomatopee ( klanknabootsing ) gehoord. Een  onomatopee  of  klanknabootsing  is een woord dat fonetisch het geluid dat het beschrijft nabootst of suggereert.   Je kan dit zelfs nog breder zien. Een woord kan daarnaast ook associaties, beelden oproepen. Ik heb dit zelf bijvoorbeeld bij het woord swaffelen. Ik had nog nooit van dat woord gehoord, maar wist meteen wat het behelsde toen ik het woord voor het eerst hoorde. Als we bijvoorbeeld eens kijken, luisteren naar het woord boterbloempje. Al heb je nooit van dit woord gehoord, de klank bootst liefde, zachtheid en vriendelijkheid uit. Als u het uitspreekt dan danst de letter B over uw lippen. Gaat u maar eens voor de spiegel staan en kijk naar u zelf als u het wo...
4 reacties
Meer lezen

Bijtende honden blaffen niet.

  Ik zet een punt achter de laatste zin. Ik ben klaar, althans gereed om de boel te gaan redigeren.   Apetrots ben ik op mijn eerste dichtbundel die ik de titel ‘Bijtende honden blaffen niet’ heb gegeven. De gedichten zijn geschreven in kubistisch abstracte stijl en de kenmerken hiervan, gevarieerde tekstvlakken die vanuit meerdere perspectieven worden getoond waardoor de tekst een fragmentarisch abstracte indruk op de lezer achterlaat, heeft zich tot mijn volle tevredenheid in de gedichten geopenbaard. Nu rest mij niets anders dan het geheel van voor tot achter door te lopen en te redigeren daar waar nodig. Uit ervaring weet ik dat het proces van redigeren een geïsoleerde omgeving en totale stilte vereist. De minste vorm van onzinnig gekakel om je heen kan de balans tijdens het creatieve proces volkomen verstoren. Daarom heb ik een afgelegen boshut gehuurd in het hoge noorden. Het is een lange reis, maar alles dient in het teken te staan van mijn eerste bundel. Na een bootr...
6 reacties
Meer lezen

Sprookje

  ‘Het leven is een sprookje,‘ hoor je vaak. Ik heb nooit aandacht besteed aan deze holle frase………..tot vorige maand. Op 13 mei ben ik begonnen met het schrijven van mijn biografie. Tijdens het schrijven ben ik tot de conclusie gekomen dat ik in mijn leven regelmatig in sprookjesachtige situaties verzeild ben geraakt. Ik maak u dit duidelijk met twee voorbeelden.   Wandelmaatje   Jaren geleden had ik een wandelmaatje. Met een rugzak vol water, eierkoeken en boterhammen zijn we het halve land doorgegaan. We liepen over verstilde stranden, door vochtige polders, bedompte bossen en verlaten industriesteden. Wandelingen door donkere bossen had onze voorkeur. ‘Ik heb een mooie wandeling op het oog,‘ zei hij op een dag. ‘Een wandeling van dertig kilometer in ‘ Het Verstilde Woud’ in de negorij De Achterhoek. Ik heb wat voorstudie gedaan en gezien dat er halverwege een pannenkoekrestaurant is. Het restaurant ziet er lekker uit. Wat dacht je ervan? Aanstaande zaterdag?‘ ‘...
Een reactie posten
Meer lezen