Doorgaan naar hoofdcontent

resteif emaznee eD

 



 

Ik weet niet hoe u het met u zit, maar ik heb werkelijk een bloedhekel aan colporteurs.

Herstellende van een knieoperatie scharrelde ik recent met twee krukken over de Hoogstraat toen, je houdt het werkelijk niet voor mogelijk, mijn weg werd geblokkeerd door een heikneuter. Ik zag het al meteen – die gaat strooien – dacht ik, en geen pepernoten maar levenswijsheden.

‘Wat vindt u van de stelling ‘God is dood, ’ vroeg hij. Uiteraard wist ik door mijn belezenheid meteen welke kant hij me op wilde dirigeren.

‘Moet je eens luisteren Enorme, ‘ zei ik.

‘Enorme? ‘

‘Enorme. Van enorme vriend. Luister goed naar me. Also sprach Zarathustra van Friedrich Nietzsche is een flutboekje buitencategorie en staat ook wel bekend als De ontvoering van Heineken uit de wereld van de filosofie. Het wordt voornamelijk gelezen door persoonlijkheden van bordkarton die zo inwisselbaar zijn dat hun afdruk in het universum vervliegt als een scheet bij windkracht 11. Met dat boekje ga je geen stappen in het leven maken. Je kunt beter een werkelijk grote geest gaan lezen en ik wil je hierbij best op weg helpen.‘

 ‘Wie moet ik dan gaan lezen? ‘ vroeg hij terwijl hij hoogst irritant aan een van mijn krukken ging hangen. 

‘Ik stel voor dat je resteif emaznee eD  gaat lezen.

‘resteif emaznee eD? Die ken ik niet.’ Hij ging steeds meer aan mijn krukken hangen en ik begon er langzamerhand genoeg van te krijgen. ‘resteif emaznee eD was een determinist, een aanhanger van het determinisme. Hij geloofde dat alle gebeurtenissen in het universum, inclusief menselijke handelingen en keuzes, onvermijdelijk voortvloeien uit eerdere oorzaken en natuurwetten. Dat iedere gebeurtenis niet willekeurig is maar een oorzaak heeft. Een determinist gelooft dat de toekomst al vastligt door gebeurtenissen uit het verleden.‘ Hij keek me vol ongeloof aan en begon zelfs aan mijn schouders te hangen zodat de druk op mijn geopereerde knie immens werd. Ik vervolgde mijn betoog. ‘resteif emaznee eD wist zelfs het moment te voorspellen waarop jij pijn gaat lijden.‘ ‘Pijn lijden? Ik? Ik snap het niet,' piepte de heikneuter. ‘Het enige wat je jezelf moet afvragen Enorme is : Hoe sterk is resteif emaznee eD? De klap kwam vol uit mijn schouder en zijn tanden rinkelden op de straatstenen met het geluid van een op hol geslagen triangel. Ik legde hem in de stabiele zijligging en scharrelde verder.

Een stuk verderop, ter hoogte van de Koopgoot, stond een pracht van een sujet met een spandoek dat mijn aandacht trok. Op het spandoek stond geschreven : Huizen die op Ronald Koeman lijken. Op de grond voor hem lag het complete oeuvre van Gummbah.

‘Vindt u dat Ronald Koeman naar het WK moet? ‘ vroeg hij.

‘Ach, ‘zei ik. Als hij zijn schoorsteen maar dicht houdt.‘

We keken elkaar aan en schoten in de lach. Wie had dat ooit kunnen denken, een geestverwant op de Hoogstraat.


Foto : Raymond Swaep 

 

Reacties

Populaire posts van deze blog

Persoonlijkheidstest.

  Ik heb jaren geleden, net als heel veel mensen, wel eens een persoonlijkheidstest gedaan. Ik werd er min of meer toe gedwongen door de organisatie waar ik toen voor werkte. Dat ik in die periode enkele chefs op de bek had geramd zal daar ongetwijfeld mede debet aan zijn geweest. Daar stond ik dan op een dinsdagochtend. Het bedrijventerrein waar de organisatie zat die de testen afnam was van een onbeschrijfelijke treurnis. Lelijke wederopbouw architectuur gecombineerd met wanstaltige jaren tachtig meuk. Eenmaal binnen in het fantasieloze kantoor kreeg ik een smakeloze instantkoffie geserveerd en werd me verteld dat ik ongeveer een kwartier moest wachten. Na een kwartier betrad ik het kantoor van de functionaris die mij de test zou gaan afnemen. Tja, wat zal ik zeggen. Als hij me had verteld dat hij de broer van Gargamel was dan had ik het stante pede geloofd. Rond zijn kale, glimmende schedel had hij een zwarte band haar. Zijn streepjesoverhemd was net iets te wijd en zijn pantalo...

Sprookje

  ‘Het leven is een sprookje,‘ hoor je vaak. Ik heb nooit aandacht besteed aan deze holle frase………..tot vorige maand. Op 13 mei ben ik begonnen met het schrijven van mijn biografie. Tijdens het schrijven ben ik tot de conclusie gekomen dat ik in mijn leven regelmatig in sprookjesachtige situaties verzeild ben geraakt. Ik maak u dit duidelijk met twee voorbeelden.   Wandelmaatje   Jaren geleden had ik een wandelmaatje. Met een rugzak vol water, eierkoeken en boterhammen zijn we het halve land doorgegaan. We liepen over verstilde stranden, door vochtige polders, bedompte bossen en verlaten industriesteden. Wandelingen door donkere bossen had onze voorkeur. ‘Ik heb een mooie wandeling op het oog,‘ zei hij op een dag. ‘Een wandeling van dertig kilometer in ‘ Het Verstilde Woud’ in de negorij De Achterhoek. Ik heb wat voorstudie gedaan en gezien dat er halverwege een pannenkoekrestaurant is. Het restaurant ziet er lekker uit. Wat dacht je ervan? Aanstaande zaterdag?‘ ‘...

Zintuiglijk

  Ik stond laatst voor een kolossaal stenen gebouw. De machtige voorgevel helde naar voren en leek een constant gevecht met de zwaartekracht te voeren. Niks dan grijs zag ik om me heen. Grijs van de kolendampen uitgestoten door fabrieken in deze afgelegen arbeiderswijk. Het gebouw werd bewoond door vreemde sujetten waar geen fatsoenlijk gesprek mee te voeren viel. Op zich was dat niet vreemd, ik bevond me namelijk in een gekkenhuis. De gangen, kamers, zolders, kelders, werkelijk iedere ruimte was vergeven van gekken, dwazen en krankzinnigen. Ik ging op speurtocht en belandde in een bibliotheek waar ik een boek uit de schappen trok en begon te lezen. De fabuleuze proza die mijn ogen streelde bedwelmde mijn geest. Zelden heb ik zulk mooi zintuiglijk geschreven teksten onder mijn ogen gehad. Het moet geschreven zijn door een dwaas, een geniale dwaas wel te verstaan. Er is geen touw aan vast te knopen, maar zijn begrijpen en helderheid geen overbodige begrippen bij zoveel genialiteit?...