Lang, heel lang geleden was ik in Sufstad-Zuid om samen met mijn vrienden Ome Beertje en Grote Geeuw Sparta Praag – Feyenoord op de televisie te bekijken. Feyenoord worstelde zich op de voor de club zo kenmerkende wijze door de wedstrijd heen, zodat het retespannend werd. Op het moment dat we alle drie op het puntje van onze stoel zaten begon Ome Beertje out of the blue kreten te stieten. ‘Waar is de kat? Waar is de kat? De kat is in de doos! Dat kat is in de doos!’ bleef hij maar gillen. De bloeddruk van Grote Geeuw steeg als een raket en met gebalde vuisten zat hij verward naar Ome Beertje te staren. U vraagt zich ongetwijfeld af: Waarom dit verhaal? Ik moest er recent tijdens een boswandeling aan denken, vandaar. De zomer is als een dief in de nacht via de achterdeur vertrokken en de herfst heeft bezit genomen van De Lage Landen. Ik loop door een herfstig bos en geniet van de geuren, de kleurenpracht en de stilte om me heen. Opeens staat hij voor me: lang, grijze b...