Eindelijk!!!

Eindelijk! Eindelijk beste lezers. Eindelijk is het moment gekomen.

Ik heb het uiteraard over de weersomslag die recentelijk heeft plaatsgevonden. De herfst heeft zijn eerste tekenen laten zien. Zelden heb ik er zo naar verlangd en wat kwamen de tekenen dit jaar vroeg. Normaliter is de zomer al de hel voor mij, maar dit jaar was het de hel buitencategorie met twee maanden zon, hoge temperaturen en zo goed als geen regen. Twee maanden heb ik zitten staren naar uitgedroogde grasvelden, verwelkte planten en had ik steevast pijnscheuten in mijn hoofd door het felle licht. Tot ergens vorige week. Er was regen voorspeld en dat hebben we gemerkt. 

Ik liep halverwege het Hang en de Hoogstraat toen de bui losbarstte. Alsof er werd geroepen: “ Ik ben jullie niet vergeten, ik ben er nog. “. Het ging op een heerlijke manier tekeer met horizontale regen en korte, krachtige windstoten. Het deel van het volk dat kan lezen was voorbereid en had een paraplu op zak. Ondanks de “gedegen” voorbereiding was het complete hysterie wat de klok sloeg. Als volleerde krijgers met hun speer in de aanslag renden ze gillend met hun paraplu vooruit door de straten. Als echte individualisten, geen oog hebbend voor hun medemens, prikten ze met hun paraplu’s in de ogen van hun tegenliggers. De straten waren bezaaid met platgetrapte oogballen en de smurrie zorgde in combinatie met de regen voor een zomerse ijsbaan. Je moet er toch niet aan denken dat er werkelijk iets gebeurt in de maatschappij. Deze door de overvloedige welvaart verziekte zwakkelingen zouden alleen maar in de weg lopen.

Ik heb van deze column een interactieve column gemaakt. U kunt een keuze maken n.a.v de volgende vraag:

Vraag: Hoe heb ik gereageerd?

A – Ik heb me aangesloten bij de doldwaze menigte.

B – Ik nam de laatste happen van mijn Surinaamse broodje, kuierde richting een afdakje en begon de inleiding te lezen van de roman die ik net voor een paar euro tweedehands had gekocht : Cocaïne – Een roman geschreven in de jaren dertig door Mark Lazarevitsj Levi gebruikmakend van het pseudoniem M. Agajev en welke als plot de cynische observaties van Vadim Maslennikov in Moskou tijdens de vooravond van de Russische Revolutie en de Eerste Wereldoorlog heeft.

Ik neem aan dat de opdracht niet al te moeilijk is, maar om het u enigszins te vergemakkelijken zet ik enkele Unique Selling Points van een natte, sombere zomer en enkele Unique Not Selling Points van een hete, droge zomer voor mij voor u op een rij. ( Voor een uitleg van het begrip Unique Not Selling Point verwijs ik u naar Unique not selling points (raymondswaep.blogspot.com) )

Natte, sombere zomer

Weelderig groen.

Geen leeghoofdige stompzinnige gesprekken over lekker weer  en  terrasjes.

Vroeg donker, dus eerder de gordijnen dicht.

Het ontbreken van halfnaakt volk op straat.

Minder korte lontjes door oververhitting.

Verkeer staat vaker vast zodat ik kan lachen als ik langs`fiets.

Winterse stoofpotten eten.

Hete, droge zomer

Veel halfnaakt volk op straat.

Totaal uitgeblust zijn door hoge temperaturen.

Uitgedroogde natuur.

Brandplekken op huid door verbranding.

Kloven tussen de tenen.

Uitgedroogde teennagels die afbreken.

Fel licht.

Oeverloos gezeik over het lekkere weer.

Nu de herfst is begonnen is het langzaam opbouwen naar de apotheose, de kortste en hopelijk ook zeer donkere dag van het jaar.

Foto`s : Raymond Swaep