Doorgaan naar hoofdcontent

De hedonist.

 


De hedonist. Je ziet en hoort hem of haar iedere dag rondlopen. Straten zijn vergeven van geluiden voortkomend uit hedonisme. De ganse maatschappij is ingericht in dienst van het hedonisme. Het is het ultieme levensdoel, een lach, genot, plezier, erkenning en heel veel aandacht. Met minder word je niet serieus genomen.  Een traan, een contemplatie, we vegen het onder het vloerkleed.

‘Jij wilt toch ook plezier hebben, erkend worden, in het bezit zijn van veel spullen, en onderdeel zijn van machtige sociale netwerken?‘ wordt me vaak gevraagd. ‘Die eerste twee misschien nog wel, maar die laatste twee zeker niet, ‘is steevast mijn reactie.‘ 

Hedonisme wordt te vaak als synoniem gebruikt voor onbegrensde letterlijke en materiële vraatzucht waarbij het geestelijke aspect volkomen wordt verwaarloosd. De ware hedonist is hij of zij die middels geestelijke inzichten het hoogste niveau van genot bereikt en volkomen in balans is. Hij of zij die geen materiële zaken en mensen om zich nodig heeft om dit te bereiken……………..ik bijvoorbeeld. Heeft u dit stadium bereikt dan bent u alleen, maar volkomen vrij…………volkomen vrij……….volkomen vrij.

‘Hallo. Hallo. Mijnheer, mijnheer. Wakker worden. Wat wilt u bestellen? ‘

‘Euh….euh…..Doet u maar een babi spek om mee te nemen en neem er zelf ook maar een. Kan het een beetje snel? Over een kwartiertje begint Studio Sport.


Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Persoonlijkheidstest.

  Ik heb jaren geleden, net als heel veel mensen, wel eens een persoonlijkheidstest gedaan. Ik werd er min of meer toe gedwongen door de organisatie waar ik toen voor werkte. Dat ik in die periode enkele chefs op de bek had geramd zal daar ongetwijfeld mede debet aan zijn geweest. Daar stond ik dan op een dinsdagochtend. Het bedrijventerrein waar de organisatie zat die de testen afnam was van een onbeschrijfelijke treurnis. Lelijke wederopbouw architectuur gecombineerd met wanstaltige jaren tachtig meuk. Eenmaal binnen in het fantasieloze kantoor kreeg ik een smakeloze instantkoffie geserveerd en werd me verteld dat ik ongeveer een kwartier moest wachten. Na een kwartier betrad ik het kantoor van de functionaris die mij de test zou gaan afnemen. Tja, wat zal ik zeggen. Als hij me had verteld dat hij de broer van Gargamel was dan had ik het stante pede geloofd. Rond zijn kale, glimmende schedel had hij een zwarte band haar. Zijn streepjesoverhemd was net iets te wijd en zijn pantalo...
4 reacties
Meer lezen

Sprookje

  ‘Het leven is een sprookje,‘ hoor je vaak. Ik heb nooit aandacht besteed aan deze holle frase………..tot vorige maand. Op 13 mei ben ik begonnen met het schrijven van mijn biografie. Tijdens het schrijven ben ik tot de conclusie gekomen dat ik in mijn leven regelmatig in sprookjesachtige situaties verzeild ben geraakt. Ik maak u dit duidelijk met twee voorbeelden.   Wandelmaatje   Jaren geleden had ik een wandelmaatje. Met een rugzak vol water, eierkoeken en boterhammen zijn we het halve land doorgegaan. We liepen over verstilde stranden, door vochtige polders, bedompte bossen en verlaten industriesteden. Wandelingen door donkere bossen had onze voorkeur. ‘Ik heb een mooie wandeling op het oog,‘ zei hij op een dag. ‘Een wandeling van dertig kilometer in ‘ Het Verstilde Woud’ in de negorij De Achterhoek. Ik heb wat voorstudie gedaan en gezien dat er halverwege een pannenkoekrestaurant is. Het restaurant ziet er lekker uit. Wat dacht je ervan? Aanstaande zaterdag?‘ ‘...
Een reactie posten
Meer lezen

Zintuiglijk

  Ik stond laatst voor een kolossaal stenen gebouw. De machtige voorgevel helde naar voren en leek een constant gevecht met de zwaartekracht te voeren. Niks dan grijs zag ik om me heen. Grijs van de kolendampen uitgestoten door fabrieken in deze afgelegen arbeiderswijk. Het gebouw werd bewoond door vreemde sujetten waar geen fatsoenlijk gesprek mee te voeren viel. Op zich was dat niet vreemd, ik bevond me namelijk in een gekkenhuis. De gangen, kamers, zolders, kelders, werkelijk iedere ruimte was vergeven van gekken, dwazen en krankzinnigen. Ik ging op speurtocht en belandde in een bibliotheek waar ik een boek uit de schappen trok en begon te lezen. De fabuleuze proza die mijn ogen streelde bedwelmde mijn geest. Zelden heb ik zulk mooi zintuiglijk geschreven teksten onder mijn ogen gehad. Het moet geschreven zijn door een dwaas, een geniale dwaas wel te verstaan. Er is geen touw aan vast te knopen, maar zijn begrijpen en helderheid geen overbodige begrippen bij zoveel genialiteit?...
Een reactie posten
Meer lezen