Hersenspinsels van Raymond Swaep, de eenzame fietser.

  Ik ben niet de meest handige persoon op deze aardbol. Sterker nog, qua onhandigheid   eindig ik ergens hoog op een wereldwijde clumsy lijst. Het zit er gewoon niet in. Waar de meeste mensen geestelijk verkrampt zijn, zit mijn verkramptheid in mijn motoriek. Dat ik linkshandig ben zal daar ongetwijfeld debet aan zijn. Ik heb wel eens geprobeerd een fret op een spaanse gitaar los te laten. Het heeft geresulteerd in een twee weken ontwrichte schouder. Een plat vlak verven lukt me nog wel, maar zodra het serieus minuscuul gepriegel wordt met allerhande voorwerpen, dan haak ik af. Daarnaast interesseert klussen me ook geen biet. Als u mij vraagt in hoeverre Maximilien-Marie-Isidore de Robespierre een aandeel heeft gehad in zijn eigen ondergang op 28 juli 1794 en wat zijn invloed was op de kopstukken van de Russische Revolutie, dan geef ik u een betoog van minstens drie uur waarbij u op het puntje van uw stoel zit. Vraagt u mij daarentegen het verschil aan te geven tussen een ...

  De zon staat loodrecht aan de hemel en brandt onbarmhartig op mijn lijf. Mijn gesprongen lippen snakken naar een paar druppels vocht. Het zweet gutst van mijn voorhoofd mijn ogen in en bijt mijn hoornvliezen uit. Voor me uit strekt zich het schrale en uitgedroogde landschap van de eindeloze steppe. De verzengende hitte hangt als een geest in de lucht. Mijn gepijnigde lichaam schuurt langs de ruwe bodem terwijl ik mezelf krampachtig probeer voort te bewegen. Op de takken van een eenzaam boven de dorre vlakte uittorende boom zitten de gieren te wachten. Uit hun kelen komen raspende geluiden en het kwijl druipt langs hun puntige snavels, klaar om zich op me te storten en het vlees van mijn botten te scheuren. Krampachtig houd ik mijn kapmes vast.  " Wat ben je nu allemaal aan het doen daar met die schaar? " hoor ik in de verte.  Het is mijn vriendin, ze is bezig de was op te hangen. " Ik ben het gras aan het maaien " zeg ik.  "We hebben toch helemaal geen gras! ...

  Het zijn prachtige tijden. Ik fietste vandaag door uitgestorven straten van de door het virus geteisterde stad. Sneeuwjachten, poolwinden en strenge vorst zitten eraan te komen en de stad maakt zich klaar voor een ouderwetse winter. Het is de volgende mentale klap die de mensen moeten zien te verwerken. Na de avondklok noopt de vorst het volk nu voor de zoveelste avond als een zombie op de bank te gaan zitten en zich miserabel te voelen. De commercie springt er handig op in. Gisteren zag ik drie commercials achter elkaar op de televisie waarin pilletjes en goedjes tegen depressies en sombere stemmingen werden aanprezen. Depressie is big business. Als aasgieren stort het Grootkapitaal zich op de weerloze consument. Hoe anders is dat toch met mij. Mijn verhouding met de maatschappij is als die van een stel communicerende vaten. Hoe meer de maatschappij lijdt, des te beter ik me voel. Dat de maatschappij lijdt staat buiten kijf. Het gejank en geklaag is niet van de lucht. Dageli...

                                                                                                                               Als je een vergissing maakt, of beter nog, een situatie niet goed hebt ingeschat dan kan dat worden weergegeven in het spreekwoord De plank misslaan.  De ganse dag kom ik mensen tegen die de plank misslaan en zich door de doornenstruiken van het leven wurmen. Het is u misschien lastig voor te stellen, maar ook ik heb enige malen de plank misgeslagen. Ik zet voor u enkele situaties op een ri...